Alles wat stil ligt gaat achteruit

Niet zo heel lang geleden lagen er weer heel wat Nederlandse historische schepen voor Pampus. Dit keer niet om te wachten op vloed om verder te varen, maar om aandacht te vragen voor de gevolgen van Corona voor deze historische schippers en schepen, die laten we eerlijk zijn, toch eigenlijk niet weg te denken zijn uit het Hollandse landschap.

Ik interviewde Gaby Koomen, de schipper van de Nieuwe-Maen, een klipper uit 1891. Ik kwam met haar in gesprek toen ik bij een oud studiegenoot op Facebook zag hoe de Nederlandse historische vloot voor pampus lag.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan
‘Ik ben eigenlijk per ongeluk schipper geworden. Ik gaf les in zwemmen en zwemmend redden. Ik werkte voor de reddingsbrigade maar ik merkte dat ik daar een beetje op uitgekeken was. Hoewel ik niks wist van varen, besloot ik toch als bemanningslid te solliciteren toen ik een vacature zag en ik werd aangenomen. Dat is nu 20 jaar geleden en ik heb nooit meer iets anders gedaan.’

‘Misschien is het ook een beetje het bloed kruipt waar het niet gaan kan…Ik ben geadopteerd en mijn familie heeft niets met varen. Maar ik heb contact met mijn natuurlijke zusje, en zij woont ook op een schip! Het lijkt erop dat we afstammen van een oude Aziatische piratenfamilie, dus misschien moest het gewoon zo zijn.’

Gaby schat in dat ongeveer 20% van de schippers van de historische schepen vrouw is, dat aantal blijft al lange tijd redelijk stabiel. Er komen natuurlijk ook geen nieuwe schepen bij, dus je moet maar net als Gaby geluk hebben dat er een schip te koop komt.

Een normale dag
‘In een normaal seizoen vaar ik vanaf maart tot ongeveer november. Ik vaar met vriendengroepen, familie, verenigingen en soms met schoolklassen, dat is dan met meerdere schepen tegelijk. Bij mij aan boord moet iedereen meehelpen om te varen. Er is ook bemanning aan boord, dat zijn mensen in opleiding, maar de gasten helpen ook mee.

Het varen met deze groepen is ontzettend leuk om te doen. Ik doe zo min mogelijk dus je ziet al snel dat mensen moeten samenwerken en hoe de groepsprocessen lopen. Verder is het heerlijk om zo duurzaam bezig te zijn en dicht bij de natuur te zijn.

Lees het gehele artikel op de bron: Wereldwijven

EOC
BBZ