De chartervloot van ’Captain Corona’ gooit in Enkhuizen de trossen los

’Ja, we mogen weer!’ roept schipper Jerke vanachter het enorme stuurwiel van Nil Desperandum enthousiast naar een langsvarend bootje op het IJsselmeer, voor de kust van Enkhuizen. Even tevoren passeerde al de ’La Bohème’ met een juichende schipper Leon van der Loo achter het stuur. Beide schepen maken deel uit van de vloot van ’Captain Corona’, charters die zich hard hebben gemaakt om onder de RIVM-regels weer met passagiers het water op te mogen.

Schipper Maurits Minnaard was er op 6 april klaar voor, maar toen kwam die toestemming nog niet. Nu wel en daarom stappen Ingrid Mazereeuw en Richard Beers met zonen Ryan (17) en Mitch (12) aan boord van de Nil Desperandum. Op 6 april was het een verjaardagscadeautje voor Ryan, maar vandaag is het niet minder leuk.

Moeder Ingrid werkt in de zorg, dus ze hebben lang in zelfquarantaine gezeten. ,,Nu het weer wat losser wordt, merk je wel dat iedereen een stuk makkelijker wordt.’’ Zeebenen hebben ze niet echt, maar genieten van de vaartocht doen ze zeker. Net als Jerke en Merle, die als enig matroos over het dek vliegt van zeil naar zeil. Dus moeten ook de passagiers de handen uit de mouwen steken. Het sjorren aan het touw om de zeilen te hijsen valt Richard nog niet mee. Hij is vijf jaar geleden tijdens zijn werk van een steiger gevallen, was zes minuten van de wereld en worstelt sindsdien met de gevolgen. Veel fysiek werk kan hij niet meer, maar genieten nog wel. ,,We maken er het beste van.’’ Toch hapt hij even later naar adem en groeit zijn bewondering voor Merle en schipper Jerke die, jong als ze zijn, het schip behendig in hun greep houden.

Jerke geniet alleen maar als de zeilen strak staan en de vaart erin zit. Overal op het water bootjes en boten. ,,Die vrijheid weer, heerlijk toch. Dat hebben we wel gemist.’’ Voor hem als 21-jarige schipper/eigenaar is deze crisis extra zuur. In februari kocht hij zijn schip, dat voor de corona volgeboekt was voor het seizoen. ,,Ik ben geboren in Makkum, heb altijd op schepen gewerkt, die dynamiek binnen de groep, de saamhorigheid.’’ Het zeilen, maar ook het werken met mensen trekt hem aan.

Na deze eerste tocht wachten weekeinden naar het Wad, alles binnen de strenge regels en op gepaste afstand. ’Nil Desperandum’ staat voor ’wanhoop niet’. Dat doen Richard en Ingrid niet en dat doen Jerke en Merle ook niet. Na een fraaie eerste tocht meren ze vlotjes af langs de Gependam met enthousiaste gasten aan boord. Dit smaakt naar meer, en dat gaat er zeker komen. Jerke: ,,We gaan weer los!’’

Lees het gehele artikel op de bron: NHD

BBZ
EOC