Eerste hulp bij vliegschaamte: reis niet minder, maar beter

Reisjournalist Sander Groen vliegt al twintig jaar de wereld rond, maar kampt nu met vliegschaamte. Kan een weldenkend mens in tijden van klimaatcrisis en overtoerisme nog wel verantwoord de wereld verkennen? Groen biedt soelaas.

‘Alle hens aan dek!’, roept stuurman Inna. ‘Als we zo buitengaats zijn, dan willen we snel de zeilen kunnen hijsen.’ De opvarenden leren het verschil tussen stuur- en bakboord, overstag gaan en gijpen, voor of aan de wind varen. Deze touwen doen dit en die dat, zo heten de zeven zeilen, zo hijs of strijk je ze. Gerald zet de koers uit, Daniëlla houdt het logboek bij, Nanda klimt in het kluivernet en Ton staat aan het roer. Aan de horizon verschijnt de Londense skyline. Volleerde zeilers zijn ze inmiddels. Althans, als ze dat willen, want wie liever achteroverleunt en het zeezicht aanschouwt, zit ook goed op deze tweemaster. Recht zo die gaat.

Duurzaam reizen hoeft niet saai te zijn, dat bewijst de Fair Ferry, een veerdienst per zeilschip tussen Rotterdam en Londen. Het Kanaal oversteken op windkracht is niet logisch, want het vliegtuig is goedkoper en de trein sneller, maar een onvergetelijk avontuur is het wel – zelfs voor wie niet van zeilen houdt. De twintig passagiers stappen aan boord als vreemden en zitten vijf dagen met elkaar in hetzelfde schuitje. Boven de soeppan, bij het kompas of in de kajuit maken ze kennis met elkaar. Op open zee is genoeg tijd voor goede gesprekken, dus stappen ze weer van boord als vrienden voor het leven. Kom daar eens om in de Eurostar of bij Ryanair.

Lees het gehele artikel op de bron: de Volkskrant

Afbeelding: uitzocht vanaf de Twister in London, foto Fair Ferry

EOC
BBZ